|
|
|
|
|
|
پس از آن پوست را مطابق الگوی کاسه یا نقاره به اندازه کمی بیشتر از مساحت مورد نیاز ببرید. برای این کار می توانید یک شابلون مقوایی تهیه کنید.
|
|
|
|
با قیچی یا تیزبر پوست را به شکل مورد نیاز درآورید. |
|
|
|
|
|
|
|
سپس مقداری کمی چسب سریش را در آب حل کنید تا مایع لزجی تشکیل شود. |
|
|
|
بعد از آن، پوست را با اندکی آب آغشته کنید تا شکل پذیر شود. |
|
|
|
آب پوست می بایستی توسط یک تکه پارچه یا کاغذ روزنامه گرفته شود. |
|
|
|
|
|
|
|
سریش آماده شده را همانند شکل تمام لبه کاسه و نقاره بمالید. البته بهتر است ابتدا یکی از کاسه و نقاره را انتخاب کنید و تا پایان پیش بروید و پس از آن دوباره به سراغ دیگری بیایید. زیرا اگر هر دو را سریش بمالید، فرصت کمی خواهید داشت تا پیش از خشک شدن سریش به دیگری بپردازید ولی اگر سرعت عمل تان بالا باشد نیازی به رعایت این مورد نیست. |
|
|
|
|
|
|
|
پوست را مطابق زیر روی کاسه یا نقاره قرار دهید و به خاطر داشته باشید که سطح نرم آن به سمت داخل و سمت زبرتر به سمت بیرون باشد. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
پس از آن، با ابزاری شبیه کارد به طوری که خیلی تیز نباشد، سریش اضافی را از زیر پوست بیرون بکشید. |
|
|
|
می توانید پیش از خشک شدن کامل سطح پوست، برای جاسازی خرک اقدام کیند و یا اگر سطح پوست کاملاً خشک شد، ابتدا با پارچه یا پنبه مرطوبی، سطح آن را مرطوب کنید به طوری که شل شود و بعد مراحل نصب خرک را ادامه دهید. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
دست کم دو رشته از سیم های تار را می بایست در محل خود قرار دهید تا بتوانید خرک را روی پوست مرطوب نگه دارید. |
|
|
|
پس از نصب همه سیم ها، نخ نگهدارنده خرک را مانند شکل در جایگاه خود محکم کنید. |
|
|
|
|
|
|
|
اینک می توانید اضافه های دور پوست را با تیزبر بردارید. در اینجا دقت بسیار لازم است که هم به خود و هم به پوست آسیبی وارد نکنید.
پس از اینکار می توانید با خیال آسوده سازتان را کوک کنید. اما اگر پوست آن هنوز رطوبت دارد، صدای خوبی نخواهید داشت و باید کمی صبر کنید تا پوست کاملاً خشک شود. نوازندگی با پوست نیمه خشک گر چه صدای خوبی ندارد ولی به خشک شدن پوست سرعت می دهد. |
|
|
|
رنگ نوا از آلبوم کنسرت نوا - تارِ استاد علیزاده و تنبک مجید خلج |
|